سرود ملی، نماد هویت یک ملت است؛ بی تفاوتی در برابر بی احترامی به آن، قابل چشم‌پوشی نیست
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی امید روشندلان ، پنجمین جشنواره طبخ ماهی قزل‌آلا قرار بود امروز، پنجشنبه ۱۶ مهرماه، رأس ساعت ۱۰ صبح در قلعه تاریخی بهستان آغاز شود؛ اما برنامه با حدود یک ساعت و نیم تأخیر شروع شد.
این تأخیر شاید در نگاه اول یک مسئله اجرایی ساده به نظر برسد، اما آنچه در ادامه اتفاق افتاد، پرسش های جدی تری درباره مدیریت، نظارت و جایگاه فرهنگ در چنین برنامه هایی ایجاد می‌کند.
جشنواره‌ای که قرار است نمادی از فرهنگ، هویت، میراث فرهنگی و ظرفیت های گردشگری منطقه باشد، با تلاوت قرآن و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران آغاز شد؛ اما متأسفانه تعدادی از مسئولانی که در محل حضور داشتند، در همان لحظه مشغول گفت‌وگو بودند.
حتی هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی، که انتظار می‌رود حداقل احترام و ایستادن به عنوان یک رفتار بدیهی رعایت شود، چنین اتفاقی نیفتاد.
سؤال اینجاست: مجری برنامه کجا بود؟
مسئول فرهنگی برنامه کجا بود؟
ناظر و متولی اجرای مراسم چه کسی بود؟
چرا برای بخش های هنری، مجری می‌تواند با شور و هیجان مردم را به مشارکت وادار کند، اما در برابر چنین رفتارهایی حتی یک تذکر ساده هم داده نمی‌شود؟
مسئله زمانی جدی تر می‌شود که بدانیم در زمان اذان نیز موسیقی ادامه داشته است.
آیا در برنامه‌ای که قرار است معرف فرهنگ، هویت و ارزش‌های جامعه باشد، هیچ سازوکار مشخصی برای رعایت این موارد وجود ندارد؟
ما در کشور برای تقریباً هر حوزه‌ای، ساختار، اداره، مسئول، معاون، مدیر، ناظر و تشکیلات داریم؛ اما وقتی پای پاسخ‌گویی، نظارت و مسئولیت‌پذیری به میان می‌آید، معلوم نیست این همه ساختار دقیقاً کجا قرار می‌گیرند!
اگر قرار است از فرهنگ و هویت ملی و دینی سخن بگوییم، این مفاهیم نباید فقط در بنرها، سخنرانی‌ها و عنوان برنامه‌ها دیده شوند؛ بلکه باید در رفتار، مدیریت و اجرای همان برنامه‌ها نیز نمود داشته باشند.
مسئولان محترم!
هویت فرهنگی با بخشنامه حفظ نمی‌شود؛ با رفتار درست، مدیریت صحیح و احترام عملی به ارزش‌ها به نسل آینده منتقل می‌شود.
اگر در برنامه‌ای که با هدف معرفی فرهنگ و میراث فرهنگی برگزار می‌شود، زمان‌بندی رعایت نشود، در برابر بی‌احترامی به قرآن و سرود ملی تذکری داده نشود و حتی هنگام اذان نیز برنامه موسیقی بدون توجه ادامه پیدا کند، باید صریح پرسید:
پس دقیقاً چه کسی مسئول فرهنگ و نظارت بر اجرای این برنامه‌هاست؟
مردم حق دارند بدانند بودجه، عنوان و تشکیلات فرهنگی دقیقاً برای چه هدفی ایجاد شده است.
مردم حق دارند از مسئولان پاسخ روشن و مسئولانه بخواهند.
انتقاد از چنین عملکردی، مخالفت با جشنواره یا فعالیت فرهنگی نیست؛ اتفاقاً برعکس، دفاع از شأن فرهنگ، احترام به مردم و ضرورت اجرای درست برنامه های فرهنگی است.
مسئولان محترم، اگر قرار است هویت ملی، دینی و فرهنگی را به نسل های آینده منتقل کنیم، ابتدا باید خودمان در عمل نشان دهیم که به آنچه از دیگران انتظار داریم، پایبند هستیم.
فرهنگ با شعار حفظ نمی‌شود؛
فرهنگ با عمل، احترام و نظارت زنده می‌ماند.
