اربعین برای همه؛ مسیر عشق را برای همه هموار کنیم
یادداشت مدیرمسئول پایگاه خبری امید روشندلان
مراسم «جاماندگان اربعین» فرصتی برای ابراز عشق و ارادت به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و نمادی از همدلی و همراهی مردم است؛ اما آیا برای حضور در این حرکت معنوی، حتماً باید مسیرهای دشوار و سخت را پیمود؟
انتخاب مسیری مناسب و دسترسپذیر در داخل شهر زنجان میتواند ضمن فراهم کردن امکان حضور همه اقشار جامعه، به ویژه افراد دارای معلولیت و سالمندان، موجب تمرکز امکانات، جلوگیری از هدر رفت منابع و برگزاری هرچه باشکوهتر و شایسته تر این مراسم شود.
چندین سال است که همزمان با فرارسیدن اربعین حسینی، مراسم «جاماندگان اربعین» در شهر زنجان برگزار میشود؛ مراسمی معنوی که فرصتی است برای عاشقان و دلدادگان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) که به هر دلیل توفیق حضور در کربلا را نداشتهاند تا در این حرکت معنوی شرکت کرده و ارادت خود را به سیدالشهدا(ع) نشان دهند.
در سالهای گذشته، مسیر این پیاده روی از گاوازنگ به سمت شهدای گمنام انتخاب شده بود. پایگاه خبری «امید روشندلان» نیز طی سال های مختلف، بارها نسبت به نامناسب بودن این مسیر برای افراد دارای معلولیت، سالمندان و برخی خانوادهها انتقاد کرده و بر ضرورت توجه جدی به مناسبسازی و دسترس پذیری مسیر تأکید داشته است.
مسیرهای دشوار، شیب های نامناسب و محدودیت برخی امکانات موجب شده بود که بخشی از شهروندان، به ویژه افراد دارای معلولیت و سالمندان، نتوانند به آسانی و آن گونه که شایسته است در این مراسم معنوی حضور پیدا کنند.
اکنون خوشبختانه شاهد تصمیمی متفاوت هستیم و بر اساس تصمیم اتخاذشده، قرار است برنامه در دو نوبت برگزار شود؛ صبح در مسیر گاوازنگ به سمت شهدای گمنام و بعدازظهر در داخل شهر زنجان.
ضمن قدردانی از مسئولان و برگزارکنندگان که با انجام نظرسنجی و دریافت دیدگاهها، به دنبال تغییر در شیوه برگزاری این مراسم هستند، این پرسش همچنان مطرح است:
فلسفه پیادهروی اربعین چیست؟
آیا ارزش این حرکت معنوی به سختی و دشواری مسیر آن است؟
آیا حتماً باید مسیر پیاده روی در گاوازنگ باشد تا این حرکت، ارزش و مفهوم اربعینی خود را داشته باشد؟
یا آنچه اهمیت دارد، حضور مردم، عشق به امام حسین(ع)، همدلی، وحدت و زنده نگه داشتن فرهنگ عاشورا و اربعین است؟
اگر هدف، حضور و مشارکت مردم است، چرا مسیری مناسب و دسترسپذیر در داخل شهر انتخاب نشود؟
انتخاب مسیر داخل شهر میتواند شرایطی را فراهم کند که افراد دارای معلولیت، سالمندان، کودکان، خانوادهها و سایر اقشار جامعه بتوانند با آرامش و سهولت بیشتری در این مراسم حضور داشته باشند.
از سوی دیگر، انتخاب یک مسیر مناسب و مشخص در داخل شهر میتواند نشاندهنده این باشد که هدف مسئولان و برگزارکنندگان، برگزاری هرچه بهتر، باشکوهتر، منظمتر و با کیفیت تر این مراسم است.
وقتی یک مسیر مناسب انتخاب شود، امکانات و ظرفیتهای دستگاههای اجرایی، خدمات شهری، نیروهای امدادی و سایر مجموعهها نیز میتواند به صورت متمرکز در همان مسیر به کار گرفته شود.
در این صورت، به جای پراکنده شدن امکانات و منابع در مسیرهای مختلف، میتوان خدمات بهتر و با کیفیت تری به مردم ارائه کرد و از هدر رفت منابع نیز جلوگیری نمود.
در واقع، انتخاب یک مسیر مناسب در داخل شهر میتواند تصمیمی هوشمندانه و آیندهنگرانه باشد؛ تصمیمی که هم مشارکت عمومی را افزایش میدهد، هم کیفیت برگزاری مراسم را ارتقا میبخشد و هم امکان استفاده بهینه از امکانات و منابع موجود را فراهم میکند.
گاهی تغییر یک مسیر، فقط تغییر یک مسیر نیست؛ بلکه تغییر یک نگاه است.
نگاهی که میگوید مراسم اربعین متعلق به همه مردم است؛ نه فقط کسانی که توان پیمودن مسیرهای دشوار را دارند.
ما معتقدیم سختی مسیر نباید معیار ارزش معنوی پیادهروی باشد.
ارزش واقعی این حرکت به میزان عشق، ارادت، همدلی و مشارکت مردم است.
چه زیباست اگر «جاماندگان اربعین» به مراسمی تبدیل شود که هیچکس به دلیل معلولیت، کهولت سن یا محدودیت حرکتی، خود را از آن جدا نبیند.
اگر قرار است اربعین نماد همدلی باشد، باید مسیر آن نیز برای همه هموار باشد.
از مسئولان و برگزارکنندگان انتظار میرود با نگاهی فراگیر و آیندهنگر، موضوع دسترس پذیری و مناسب سازی را جدی تر مورد توجه قرار دهند و با انتخاب مسیری مناسب در داخل شهر، زمینه حضور حداکثری مردم را فراهم کنند.
اربعین، قافلهای برای همه دلهاست؛
پس بیاییم مسیر این قافله را برای همه هموار کنیم.
مدیرمسئول پایگاه خبری امید روشندلان
