قابل توجه مسئولین نظام جمهوری اسلامی ایران
حضرت علی(ع) خطاب به مالک اشتر حاکم مصر؛ آنگاه در خصوص طبقه گرفتار و محروم جامعه، که همه درها به روی آنها بسته است به تو هشدار میدهم؛ این طبقه عبارتند از: فقیران، نیازمندان، افراد زمینگیر، خاطر پریشانها و دردمندان. همانا گروهی از این طبقه، خویشتندارى کرده، اما گروه دیگر به گدایى اقدام کردهاند. پس به خاطر خدا پاسدار حقّى باش که خداوند براى این طبقه معیّن فرموده است: بخشى از بیتالمال، و بخشى از غلّهها و زمینهاى غنیمتى اسلام را در هر شهرى به این طبقه اختصاص ده. زیرا تفاوتی بین خودی و غیرخودی نیست و دورترین مسلمانان همانند نزدیکترین آنان سهمى مساوى از بیتالمال دریافت میکنند.
مبادا سر مستى حکومت تو را از رسیدگى به آنان باز دارد؛ بلکه همواره در فکر مشکلات آنان باش و به آنان اخم مکن. به ویژه کسانى که از چشمها دوراند و در منظر و مرئی نیستند، اولویت داشته و بیشتر سزاوار رسیدگی میباشند، چون دیگران آنان را کوچک میشمارند و کمتر به تو دسترسى دارند.
براى این گروه، افرادی مطمئن، خدا ترس و فروتن را انتخاب کن تا درباره آنان تحقیق و مسائل را به تو گزارش کنند. نیز پیوسته از آنان دلجویی کن چون مسئولیتی سنگین بر دوش زمامداران است.
پس بخشی از وقت خود را به کسانی اختصاص ده که به تو نیاز دارند، و شخصاً به امور آنان رسیدگی کن، و در مجلس عمومی با آنان بنشین. سربازان و یاران و نگهبانان خود را از سر راهشان دور کن تا بدون اضطراب با تو سخن بگویند. من از رسول خدا(ص) بارها شنیدم که میفرمود؛ «ملتی که حقوق ناتوانان را از زورمندان، بدون ترس و لرز نتواند بازستاند، رستگار نخواهد شد». پس درشتى و سخنان ناهموار آنان را تحمل کن. البته اگر اموری را نتوانستی مهیا کنی با مهربانی، معذرت خواهی کن. (نهجالبلاغه، عهدنامه مالک اشتر، فراز هفتم)
دهها سال بیعدالتی. ۲۰ سال بیقانونی. سالها بیتوجهی به مکاتبات، درخواستها، انتقادات و اعتراضات و سرانجام پس از شش سال عدم اجرای قانون حمایت از حقوق معلولان، دردمندترین، مظلومترین و مستضعفترین قشر جامعه -که حضرت علی(ع) چنان تکریمشان کرده-
