امیدی به مجلس انقلابی هم نیست
امید روشندلان
دولت، مجلس و بی تفاوتی معلولان
در وضعیت عجیب و بغرنجی به سر میبریم؛ اقدامات دولت محرومان برای سال آینده به شدت ناکافی است؛
امیدی به مجلس انقلابی هم نیست؛ اما نکته مهمتر، بی تفاوتی خود معلولان نسبت به وضعیت موجود و سال آینده است!
فصل بودجهبندی، فصل تعیین سرنوشت سال آینده معلولان است؛ همه اقدامات باید در جهت الزام دولت به پیشبینی بودجه مورد نیاز برای اجرای قانون معلولان متمرکز شود.
در فصل بودجه، هر روز باید با حداکثر نفرات، فشار بیاوریم و دولت را مجبور به پیشبینی بودجه مورد نیاز کرد.
اما برخلاف معلولان خارجی، متاسفانه در معلولان کشورمان ارادهای برای حق خواهی و احقاق حق نمیبینیم!
در چنین شرایطی نه میتوانیم همچون تشکلهای دیگر نسبت به وضعیت موجود بیتفاوت باشیم و نه امیدی به حضور گسترده معلولان در صحنه ها داریم!
چه کنیم؟!
«انّ الله لا یُغیِّرُ ما بقوم حتّی یغیّرو ما بانفسهم» (قرآن کریم سوره رعد آیه ۱۱) خداوند سرنوشت هیچ قومی و «ملّتی» را تغییر نمیدهد مگر آن که آنها خود تغییر دهند.
