موزه باستان شناسی ابهر چشم انتظار بازدید مدیرکل میراث استان زنجان

موزه ی باستان شناسی شهرستان ابهر در بخش های مختلف ، در نوروز سالیان گذشته با پذیرش مسافران و گردشگران داخلی و گاه خارجی ( با بهره گیری از موسیقی محلی و …)، پنجره ای رو به تمدن شمال غرب کشور باز کرده بود تا بازدیدکنندگان با این منطقه بیشتر آشنا شوند که متاسفانه پس از انتصاب سید سعید صفوی در پست مدیرکل جدید میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی استان و انتقال آقای مهندس آبیان به مرکز استان ، در نوروز امسال کم فروغ و بی رونق ظاهر شد و این انفعال ، دلایل متعددی می تواند داشته باشد ، از ضعف مدیریتی و تخصصی مدیر میراث ابهر گرفته تا بی توجهی شخص مدیرکل به حوزه ی موزه ها که متاسفانه این آخری بسیار آزار دهنده هست ، چرا که سید سعید صفوی پس از هفت ماهی که از انتصابش گذشته ، هنوز بازدیدی اختصاصی از موزه باستان شناسی دومین شهرستان بزرگ استان نداشته و حتی سری هم به سایت اداری مجموعه ی میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی در ابهر نزده تا از نزدیک در جریان مشکلات و نیازهای این نهاد فرهنگی قرار بگیرد ! گویی جناب مدیرکل متوجه نیستند که موزه ها نقشی حیاتی در جوامع بشری داشته و مروج ناب ترین پدیده های فرهنگی هستند. جناب صفوی ، عنایت داشته باشید که موزه ها از معدود مراکز حفظ یادگاران نسل گذشته بوده و هر یک از اشیای درون ویترین های موجود در آن ، در عین بی زبانی ، به هزاران زبان سخن می گویند. و این زبان آوری را مدیون موزه داران و کارشناسانی هستیم که با عشق و علاقه ، در موزه ها مشغول خدمت هستند و با دانش تخصصی و بیان رسای خویش ، از آن اشیا باستانی ، پلی به گذشته زده و با عبور دادن بازدید کنندگان از روی این پل ، آنان را با داستان واقعی آن اشیا آشنا نموده و از تاریخ و فرهنگ دیرپای مردمان ساکن این سرزمین کهن حکایت ها بر زبان می آورند. به نظر می رسد که تجارب شغلی سید سعید صفوی در گذشته ، زمینه ی بروز و ظهور این خبط و خطای غیر قابل باور را دامن زده است ، چرا که وی ، پیشتر ها ، تصدی پست معاونت فرهنگی شهرداری زنجان و معاونت فرهنگی دانشگاه پیام نور استان را در رزومه کاری خود داشته که این سازمانها ، به هیچ عنوان قابل مقایسه با سازمان میراث فرهنگی نیستند ، چرا که کار در میراث فرهنگی ، علاوه بر تخصص ، عشق نیز می خواهد ، آری عشق… وقتی مدیریت اداره میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی شهرستان ابهر را که از لحاظ دارا بودن سایت های باستانی ، جاذبه های تاریخی ، طبیعی ، فرهنگی و صنایع و هنرهای دستی در موقعیتی بسیار ارزشمند و دیرپا قرار دارد را به کارمندی با تخصص علوم سیاسی بسپارید ، نتیجه همینی می شود که پیش آمده است ! ساختمان موزه ی باستان شناسی در داخل میدان پیراحمد زهر نوش محصور و زندانی شده و تا شهردار ابهر همت نکند ، هیچ امیدی برای توسعه ی فیزیکی آن نیست ، خود ساختمان و محوطه ی پیرامونی نیز از نورپردازی و روشنایی در خوری برخوردار نیست و کارشناس باستانشناسی مجموعه نیز ، در کسوت نگهبان بکار گرفته شده که اتفاقا انگیزه ی خدمتی را از وی می گیرد . در نبود روشنایی لازم ، اگر در بعد نظارتی و حراستی ، به دوربین های دید در شب دلخوش کرده ایم ، مانیتورینگ این همه دوربین ، ال سی دی پنجاه اینچی را می طلبد نه مانیتوری به اندازه ی کف دست !!!؟ جغرافیای ابهر با وسعتی قابل توجه ، از لحاظ سرکشی به سایت های باستانی اش ، نیازمند خودرویی مناسب با تیم حفاظتی زبده هست که کل فعالیت های خودرو ای اداره ی ابهر ، بر دوش یک پژوی ۴۰۵ قدیمی استوار هست که آنهم در اختیار مدیریت این مجموعه می باشد ! علی ایحالا ، مشکلات و نواقص بی شمار هست و حرف برای گفتن بی انتها ، منتهی به همین مقدار بسنده نمودیم تا انشاالله مابقی را در حضور مدیرکل محترم در موزه ی باستان شناسی ابهر ، خطاب به شخص ایشان ابراز و اعلام بداریم …