سکوت و انفعال سازمان بهزیستی کشور در قبال نادیده گرفتن معلولان در قانون بازنشستگی جدید

در قانون بازنشستگی جدید که در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده، جامعه افراد دارای معلولیت به فراموشی سپرده شده‌‌ اند و هیچ بند یا تبصره‌ای برای حمایت از آنان مدنظر قانون‌ گذاران قرار نگرفته است.

در همه کشورهای جهان، قوانینی برای حمایت از اقشار خاص وضع می‌شود.

این قوانین ضمن حمایت از این افراد، کمک می‌کند تا جامعه نیز از ظرفیت‌ها و توانایی‌های این گروه‌ها بهره‌مند شود.

در کشور ما نیز قوانین متعددی در این راستا وضع گردیده است.

یکی از این قوانین، «قانون نحوه بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و معلولین عادی و شاغلین مشاغل سخت و زیان‌آور» مصوب ۱۳۶۷/۰۹/۰۱ است.

بر اساس این قانون، افراد دارای معلولیت با ۵۰ سال سن و ۲۰ سال سابقه کار با توجه به شدت معلولیت از ۲ تا ۶ سال از سنوات ارفاقی برخوردار می شوند.

این قانون از بدو تصویب تا به امروز دچار چالش‌های اجرایی متعددی بوده است که به از آنها برخی ابهامات قانون؛

ابهامات موجود در قانون باعث شده است که افراد دارای معلولیت شاغل در بخش غیردولتی از امتیاز این قانون محروم شوند.

وجود تنها یک کمیسیون کشوری تعیین درصد معلولیت در تهران: این موضوع باعث شده است که تمامی واجدین شرایط از هر نقطه کشور مجبور به سفر به تهران باشند.

استنکاف صندوق‌های بازنشستگی و دستگاه‌ها از اعطای حداکثر سنوات ارفاقی ممکن و تامین هزینه‌های مرتبط: این موضوع باعث شده است که افراد دارای معلولیت نتوانند از مزایای کامل این قانون بهره‌مند شوند.

عدم توجه قانون‌ گذاران به این قانون در زمان تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری:

این موضوع باعث شده است که سنوات کاری لازم جهت استفاده از امتیاز قانون بازنشستگی پیش از موعد معلولان ۲۵ سال اعلام شود.

موارد فوق بخشی از موانع پیش پای معلولان برای استفاده از حق قانونی خودشان می باشد.

علاوه بر چالش‌های اجرایی متعددی که در متن اشاره شد، سکوت و انفعال سازمان بهزیستی کشور در خصوص قانون بازنشستگی پیش از موعد معلولان و مصوبه جدید «افزایش سن بازنشستگی» قابل تأمل است.

این سازمان به عنوان متولی امور معلولان در کشور، وظیفه دارد از حقوق و منافع این قشر جامعه دفاع کند.

با این حال، با گذشت بیش از ۳۵ سال از تصویب قانون و مشکلات بارزی که پیش روی اجرای درست و کامل آن وجود داشته، تاکنون اراده و همتی تاثیرگذار برای رفع ابهامات، ایرادات و موانع اجرایی پیش روی آن از سوی این سازمان مشاهده نشده است.

در خصوص مصوبه جدید بازنشستگی نیز، سازمان بهزیستی کشور سکوت اختیار کرده است.

این مصوبه که با افزایش سن و سنوات کاری برای بازنشستگی همراه است، عملاً شرایط بازنشستگی را برای معلولان دشوارتر می‌کند.

با توجه به این‌ که معلولان به دلیل معلولیت خود، معمولاً زودتر از افراد عادی از کار باز می‌مانند، افزایش سن و سنوات بازنشستگی برای آنها تبعات منفی زیادی خواهد داشت.

سکوت و انفعال سازمان بهزیستی کشور در این خصوص، نشان‌دهنده بی‌توجهی این سازمان به حقوق و منافع معلولان است.

این سازمان باید با اتخاذ اقدامات لازم، از حقوق معلولان در خصوص بازنشستگی دفاع کند و از تبعات منفی مصوبه جدید بازنشستگی برای آنها جلوگیری کند.

با توجه به موارد فوق ضرورت دارد تا نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز با استفاده از دیدگاه‌های متخصصان امر و نمایندگان واقعی خود معلولان نسبت به اصلاح قوانین مرتبط با بازنشستگی با نگاه حمایتی به افراد دارای معلولیت اقدام کند.