انتظار معلولان توجه مسئولانه است نه نگاه ترحم آمیزانه

دفاع از حقوق معلولین:

شاید این موضوعی بسیار غریب هم برای معلولین و هم برای مسئولین باشد.

برای معلولان ، زیرا مدافعانی را برای حمایت از حقوقشان نمی‌یابند و برای مسئولان ، چون به خود زحمت دفاع کردن از حقوق معلولین را نمی‌دهند.

متاسفانه کسانی که در پست‌هایی قرار گرفته اند که می‌ بایست حقوق معلولان را مطالبه‌ گر باشند و مشکلات آنان را حل نمایند ، به راحتی چشم خود را بر روی خواسته‌ها و مشکلاتشان می‌بندند و پاسخ نمیشود ،نمیتوانیم درمقابل درخواستهای آنها می دهند.

اما شاید پشت این جوابها ، نمیخواهیم نهفته باشد ، که سبب میشود آنان از هر گونه تلاشی برای دفاع از حقوق این افراد و حل مشکلاتشان خوداری نمایند و به جای اینکه حس و توجهی مسئولانه نسبت به آنان و مشکلاتشان داشته باشند ، نگاه ترحم آمیزانه را جایگزین آن کنند که اینگونه تفکر و عملکرد نمی‌تواند گره از مشکلات آنها بگشاید و خواسته هایشان را تحقق بخشد.

کسانی که خود را حامی معلولین می‌خوانند و پست‌هایی را در این زمینه در اختیار دارند باید احساس مسئولیت فراوان نسبت به این قشر از افراد جامعه از خود نشان دهند و مانع هرگونه ضایع شدن حقشان شوند.

انتظار می‌رود آنگاه که قانونی در خصوص معِلولین در کشور تصویب می شود مدیران و صاحب منصبان با جدیت برای اجرای هرچه بهتر این قوانین اصرار ورزند و جلوی اجرا نشدن یا اجرای بی فروغ این قوانین را بگیرند و نگذارند حق کسی پایمال شود.

اما چنین اتفاقی نمی‌افتد و آنان نیز در مواقع لزوم پشت معلولان را خالی می‌کنند و تنهایشان می‌گذارند.

وقتی که باید در میدان حضور داشته باشند و همه جانبه دفاع کنند صحنه را ترک می کنند.

اگر کسانی که دارای سمت‌های مختلف در سازمان بهزیستی و دیگر ارگان‌ های مرتبط هستند وجدان بیدار ی داشته باشند ، بطور جدی خواستار حل مشکلات و پیگیر خواسته‌ها و کم و کاستی‌های معلولان باشند مطمئناً شاهد دنیای بهتری برای آنها خواهیم بود.

اما اگر این مدیران هیچ احساس مسئولیتی در این خصوص نداشته باشند و در رابطه با مشکلات با دید انکار بنگرند در مواقع لزوم که باید از حقوق معلولان دفاع کنند سکوت اختیار کنند ، معلوم است هیچگونه اتفاق خوشایندی نخواهد افتاد و فقط مشکلات رو به فزونی خواهد رفت.

ایجاد رفاه برای این افراد و از بین بردن محدودیت‌ها با خودخواهی‌ها ، از سر باز کردن‌ها ، جدی نگرفتن آنها و نپذیرفتنشان در آغوش جامعه هرگز ایجاد نخواهد شد.