تأثیر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان کمتوان ذهنی
چکیده
این پژوهش به بررسی تاثیر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان کمتوان ذهنی میپردازد. دادهها از طریق مصاحبه با والدین، معلمان و مشاهده عملکرد تحصیلی جمعآوری شد. نمونه شامل ۳۵ دانشآموز دختر بود. نتایج نشان داد ارتباط مستمر و همکاری والدین با مدرسه باعث افزایش مشارکت در کلاس و بهبود عملکرد تحصیلی دانشآموزان میشود.
کلیدواژهها:
تعامل خانواده و مدرسه، پیشرفت تحصیلی، دانشآموزان کمتوان ذهنی
مقدمه
پیشرفت تحصیلی دانشآموزان کمتوان ذهنی تنها به آموزش مدرسه محدود نمیشود. تعامل موثر خانواده با مدرسه نقش کلیدی در انگیزه، مشارکت و یادگیری دانشآموزان دارد.
روش پژوهش
مطالعه از نوع توصیفی–میدانی بود. دادهها از مصاحبه با والدین، معلمان و مشاهده کلاسها جمعآوری شد و تحلیل کیفی انجام شد.
نتایج مشارکت والدین در فعالیتهای مدرسه افزایش یافت عملکرد تحصیلی و توجه دانشآموزان به درسها بهبود یافت اعتمادبهنفس دانشآموزان افزایش پیدا کرد
نتیجهگیری
تعامل مستمر مدرسه و خانواده تاثیر مستقیم بر یادگیری و پیشرفت دانشآموزان کمتوان ذهنی دارد و توصیه میشود برنامههای همکاری والدین در مدارس استثنایی گسترش یابد.
منابع
وزارت آموزش و پرورش. (۱۴۰۰). آییننامه آموزش و پرورش استثنایی. تهران. افروز، غلامعلی. (۱۳۹۸). روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی. تهران: سمت. محمدی، نسرین. (۱۴۰۰).
تجربههای آموزشی در مدارس کمتوان ذهنی. مجله آموزش و پرورش استثنایی، ۴(۱)، ۲۳-۳۶
نویسنده: ملیحه محبی
سمت: معاون آموزشی دبیرستان دخترانه دانشآموزان کمتوان ذهنی
تابستان ۱۴۰۴
