تأثیر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی

چکیده

این پژوهش به بررسی تاثیر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی می‌پردازد. داده‌ها از طریق مصاحبه با والدین، معلمان و مشاهده عملکرد تحصیلی جمع‌آوری شد. نمونه شامل ۳۵ دانش‌آموز دختر بود. نتایج نشان داد ارتباط مستمر و همکاری والدین با مدرسه باعث افزایش مشارکت در کلاس و بهبود عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان می‌شود.

کلیدواژه‌ها:

تعامل خانواده و مدرسه، پیشرفت تحصیلی، دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی

مقدمه

پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی تنها به آموزش مدرسه محدود نمی‌شود. تعامل موثر خانواده با مدرسه نقش کلیدی در انگیزه، مشارکت و یادگیری دانش‌آموزان دارد.

روش پژوهش

مطالعه از نوع توصیفی–میدانی بود. داده‌ها از مصاحبه با والدین، معلمان و مشاهده کلاس‌ها جمع‌آوری شد و تحلیل کیفی انجام شد.

نتایج مشارکت والدین در فعالیت‌های مدرسه افزایش یافت عملکرد تحصیلی و توجه دانش‌آموزان به درس‌ها بهبود یافت اعتمادبه‌نفس دانش‌آموزان افزایش پیدا کرد

نتیجه‌گیری

تعامل مستمر مدرسه و خانواده تاثیر مستقیم بر یادگیری و پیشرفت دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی دارد و توصیه می‌شود برنامه‌های همکاری والدین در مدارس استثنایی گسترش یابد.

منابع

وزارت آموزش و پرورش. (۱۴۰۰). آیین‌نامه آموزش و پرورش استثنایی. تهران. افروز، غلامعلی. (۱۳۹۸). روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی. تهران: سمت. محمدی، نسرین. (۱۴۰۰).

تجربه‌های آموزشی در مدارس کم‌توان ذهنی. مجله آموزش و پرورش استثنایی، ۴(۱)، ۲۳-۳۶

نویسنده: ملیحه محبی

سمت: معاون آموزشی دبیرستان دخترانه دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی

تابستان ۱۴۰۴