وقتی که قدرت خرید جامعه به حداقل رسیده است ما معلولان با مستمری یک دهم حقوق پایه از حداقل قدرت خرید هم محروم هستیم
امید روشندلان
نداشتن هزینه های تامین حمل و نقل لباس و پوشاک و غیره.. از سر ناچاری می توان تحمل کرد اما عدم توانایی تامین سه وعده غذای مفید که مصرف آن با توجه به ضعیفی بدن معلولان به دلیل معلولیت برای افراد ناتوان بسیار بسیار حائز اهمیت است! ولی آن ها توانایی خرید یک وعده از ارزانترین غذا را هم ندارند زیرا ارزانترین و به صرفه ترین غذا نان و تخم مرغ میباشد.
مستمری ۷۶۴ هزار تومانی معلولان معادل ۱۵۳ عدد تخم مرغ ۵ هزار تومانی میباشد اگر در هر یک وعده غذا ۲ عدد تخم مرغ مصرف شود روزی ۶ عدد و در ماه ۱۸۰ عدد تخممرغ مصرف می شود حال آن که با این میزان مستمری تنها ۱۵۳ عدد تخممرغ قابل تهیه میباشد
اگر نان را هم حساب کنیم تهیه ی دو عدد ارزانترین نان تافتون روزانه چهار هزار و ماهیانه ۱۲۰ هزار تومان بر آورد می شود که با این مقدار مستمری از قلم افتاده است! نقطه ی تأسف بار این جاست که نابرابری مستمری معلولان دیربازان تا کنون جاری میباشد و علیرغم پیگیری تشکل ها کمپین ها نهاد های حمایت از افراد دارای معلولیت همچنان پابرجاست و اگر خود معلولان هم اعتراضی نسبت به اجحافات و بی توجهی های مسوولان داشته باشند از سوی زمامداران ذیربط با تهدید به قطع خدمات بهزیستی روبرو خواهند شد
آیا این ظلم نیست! ایا مدعیان عدالت که سنگ ولایت مداری را به سینه زنند این گونه بر طریقت امام علی ع میتازند! ای رهروان راه هدایت به عهدنامه ای که حضرت علی ع که برای رعایت حقوق معلولان با هشدار به مالک اشتر تاکید شد خوب بنگرید آیا طریقی که در پیش گرفته اید به کوی دلبر ختم می شود یا به ترکستان!
عهدنامه: آنگاه در خصوص طبقه گرفتار و محروم جامعه، که همه درها به روی آنها بسته است به تو هشدار می دهم؛ این طبقه عبارتند از: فقیران، نیازمندان، افراد زمینگیر، خاطر پریشانها یا دردمندان. همانا گروهی از این طبقه، خویشتن دارى کرده،
اما گروه دیگر به گدایى اقدام کردهاند. پس به خاطر خدا پاسدار حقّى باش که خداوند براى این طبقه معیّن فرموده است: بخشى از بیت المال، و بخشى از غلّه ها زمین هاى غنیمتى اسلام را در هر شهرى به این طبقه اختصاص ده. زیرا تفاوتی بین خودی و غیر خودی نیست و دورترین مسلمانان همانند نزدیکترین آنان سهمى مساوى از بیت المال دریافت میکنند.
مبادا سر مستى حکومت تو را از رسیدگى به آنان باز دارد، بلکه همواره در فکر مشکلات آنان باش و به آنان اخم مکن. به ویژه کسانى که از چشمها دوراند و در منظر و مرئی نیستند، اولویت داشته و بیشتر سزاوار رسیدگی میباشند، چون دیگران آنان را کوچک مىشمارند و کمتر به تو دسترسى دارند. براى این گروه، افرادی مطمئن، خدا ترس و فروتن را انتخاب کن تا درباره آنان تحقیق و مسائل را به تو گزارش کنند. نیز پیوسته از آنان دلجویی کن چون مسئولیتی سنگین بر دوش زمامداران است.
پس بخشی از وقت خود را به کسانی اختصاص ده که به تو نیاز دارند، و شخصاً به امور آنان رسیدگی کن، و در مجلس عمومی با آنان بنشین. سربازان و یاران و نگهبانان خود را از سر راهشان دور کن تا بدون اضطراب با تو سخن بگویند. من از رسول خدا(ص) بارها شنیدم که میفرمود «ملتی که حقوق ناتوانان را از زورمندان، بدون ترس و لرز نتواند بازستاند، رستگار نخواهد شد». پس درشتى و سخنان ناهموار آنان را تحمل کن. البته اگر اموری را نتوانستی مهیا کنی با مهربانی، معذرت خواهی کن. (نهجالبلاغه، عهدنامه مالک اشتر، فراز هفتم، ترجمه مرحوم محمد دشتی)
