خانواده مهمترین رکن پیشگیری از اعتیاد فرزندان است

سرپرست امور توسعه و پیشگیری بهزیستی استان زنجان گفت: خانواده اولین مکان رشد شخصیت، تشکیل باور ها و الگوهای رفتاری فرد است و خانواده ها می توانند با تامین نیاز های اساسی، ایجاد فضای امن خانوادگی، راهنمایی، قانون گذاری مناسب و نظارت بر زندگی فرزندانشان آنان را از بسیاری رفتارهای مشکل ساز و پر خطر از جمله مصرف مواد و بزهکاری دور نگه دارند.

به گزارش پایگاه خبری امید روشندلان، شهناز آقاخانی تصریح کرد: تاثیرپذیری نوجوانان از گروه همسالانشان بسیار زیاد است و ضروری است والدین در رابطه با فرزندان‌ و توجه به ارتباطات اجتماعی آنها در فضای مجازی، دوست‌یابی و تعامل با دوستان در اوقات فراغت و مدرسه آگاه‌تر عمل کنند، تا فرزندانشان در آینده دچار مشکل نشوند. وی با بیان اینکه ضرورت و لزوم اولویت دادن به برنامه‌های پیشگیرانه در خانواده نسبت به سایر برنامه‌های پیشگیرانه آشکار گردیده است، افزود: آسیب پذیرترین دوره در اکثر کودکان دوره های انتقال است، یعنی زمانی که آنها از یک مرحلة رشدی به مرحلة دیگر می‌روند. یکی از مراحل انتقال، دوره نوجوانی است. آقاخانی اصلاح نگرش بویژه در نوجوانان را یکی از راهبردهای شناخته‌شده در پیشگیری از اعتیاد عنوان کرد و گفت: افرادی که نگرش‌ها و باورهای خنثی و یا مثبت چون کسب بزرگی و تشخص، رفع دردهای جسمی و خستگی، کسب آرامش روانی، توانایی مصرف مواد بدون ابتلاء به اعتیاد دارند، احتمال مصرف و اعتیادشان بیش از کسانی است که نگرش‌های منفی دارند. سرپرست امور پیشگیری، آشنایی والدین با مهارت‌های زندگی را، زمینة لازم برای رشد توانایی‌های روانی اجتماعی برای یک زندگی سالم و موفق در کودکان برشمرد و افزود: چهار عامل عزت نفس پایین، ناتوانی در بیان احساسات، فقدان مهارت‌های ارتباطی و تأثیرپذیری اجتماعی با مشکل اعتیاد ارتباط دارند، این مهارت‌ها بسیار زیربنایی بوده و در فرآیند رشد و تحول شکل می گیرند. آقاخانی یادآور شد: بعضی از نوجوانان و جوانان در موقعیت‌ها یا شرایطی قرار دارند که آنان را در معرض خطر مصرف مواد قرار می‌دهد. مهم ترین این موقعیت‌ها عبارتند از: در معرض خشونت قرارگرفتن در دوران کودکی و نوجوانی، ترک تحصیل، بی سرپرستی یا بی خانمانی، فرار از خانه، معلولیت جسمی، ابتلاء به بیماری‌ها یا دردهای مزمن. حوادثی مانند از دست دادن نزدیکان یا بلایای طبیعی ناگهانی نیز ممکن است منجر به واکنش‌های حاد روانی شوند. در این حالت فرد برای کاهش درد و رنج و انطباق با آن از مواد استفاده می‌کنند. وی آگاهسازی افراد در مورد خطرها و ضررهای مواد اعتیادآور، افزایش مهارت‌های زندگی مانند مهارت تصمیم‌گیری، حل مسأله و ارتباطات اجتماعی، تقویت فعالیت‌های جایگزین به جای مواد اعتیادآور برای ارضای نیازهای روانی، اجتماعی نوجوانان و جوانان، مشاوره و مداخله در حین بحران های مختلف زندگی، تقویت قوانین و مقررات مبارزه با مواد اعتیادآور را از مهمترین سیاست گذاری های پیشگیری از اعتیاد برشمرد.